365 μέρες χωρίς τον Κόμπι Μπράιαντ – Κι’ όμως είναι ακόμα εδώ…

365 μέρες χωρίς τον Κόμπι Μπράιαντ - Κι' όμως είναι ακόμα εδώ...

«Σοκ», «θλίψη», «ανατριχίλα», «αναπάντεχο», «απίστευτο», «όχι Θεέ μου», ήταν μερικές από τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν στην είδηση του θανάτου του Κόμπι Μπράιαντ, το βράδυ τις 26ης Ιανουαρίου 2020, όταν ο «Black Mamba» βρισκόταν στο μοιραίο ελικόπτερο που συνετρίβει στους λόφους του Καλαμπάσας στο Λος Αντζελες. Στο μοιραίο δυστύχημα, βρισκόταν και η 13χρονη κόρη του Τζιάνα.

Κάθομαι αρκετή ώρα πάνω από το πληκτρολόγιο, προσπαθώντας να βρω μια αρχή του άρθρου μου, με τις ιδανικές λέξεις. Όταν όμως αυτό που θέλεις να γράψεις, αφορά τον Κόμπι Μπράιαντ, τα λόγια είναι περιττά και οι λέξεις είναι πολύ μικρές για να περιγράψεις αυτό που νιώθεις.

Από την στιγμή που δεν υπάρχει η «κατάλληλη» αρχή λοιπόν, θα ξεκινήσω πολύ απλά και κυνικά.

Ένας χρόνος χωρίς τον Κόμπι. Ένας χρόνος χωρίς τον «Black Mamba». Και αν δεν έλειψε από τα παρκέ και τα στεφάνια καθώς είχε αποσυρθεί ήδη από την ενεργό δράση, έλειψε από όλους αυτούς που αγαπούν τον αθλητισμό ανεξαρτήτως τι άθλημα παρακολουθούν.

Ήταν 26 Ιανουαρίου 2020 λοιπόν και ώρα 21:40. Θυμάμαι ακόμα που ήμουν στον δρόμο για να επιστρέψω σπίτι μου ακούγοντας μουσική, όταν ένα συνηθισμένο scroll στο διαδίκτυο εμφάνισε για πρώτη φορά την είδηση πως ο Κόμπι Μπράιαντ σκοτώθηκε μετά από την συντριβή ελικοπτέρου όπου και επέβαινε. Η μία είδηση, διαδεχόταν την άλλη. Τα social media πήραν κυριολεκτικά φωτιά. Στην αρχή αδυνατούσα να το πιστέψω. Σκέφτηκα πως είναι fake news, από αυτά που βγαίνουν κατά καιρούς, για να κερδίσουν ορισμένα «κλικ» παραπάνω οι ιστοσελίδες.

Τα πάντα όμως «πάγωσαν» όταν δημοσιεύθηκαν και οι πρώτες φωτογραφίες και βίντεο από την στιγμή της συντριβής του ελικοπτέρου. Εκεί λες «Ώπα. Κάτι συμβαίνει. Είναι αλήθεια». Στο μοιραίο δυστύχημα με το ελικόπτερο, ο Κόμπι Μπράιαντ δεν ήταν μόνος του. Ταυτοποιήθηκαν 8 ακόμα άτομα, μεταξύ των οποίων και η κόρη του 13 χρονών, Τζιάνα.

Το ποιος ήταν ο Κόμπι Μπράιαντ είναι γνωστό. Όλοι ξέρουν ποιος είναι και τι έχει κάνει. Όλοι γνωρίζουν πως ερωτεύτηκε την πορτοκαλί μπάλα με τα «σπυράκια». Το είχε δηλώσει και ο ίδιος βέβαια, το 2016, στον αποχαιρετιστήριο λόγο του. «Σε ερωτεύτηκα. Σε αγάπησα τόσο, που σου έδωσα τα πάντα. Το μυαλό και το κορμί μου, το πνεύμα και την ψυχή μου».

Η καριέρα του και το τι έχει καταφέρει, δεν μπορεί να γραφτεί σε γραμμές, ούτε καν να προβληθεί σε μια 3ώρη ταινία. Είναι τόσα πολλά. Άλλα μικρά, άλλα μεγάλα, αλλά ασήμαντα, άλλα σημαντικά. Μια τηλεοπτική σειρά πολλών επεισοδίων, ίσως -λέω ίσως- κατάφερνε να μας δώσει μια εικόνα από την ζωή του «Black Mamba».

Γεννημένος στις 23 Αυγούστου 1978 στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, ο Κόμπι Μπράιαντ «κόλλησε» το μικρόβιο του μπάσκετ από τον πατέρα του, σε πολύ μικρή ηλικία. «Ο πατέρας μου ήταν μπασκετομπολίστας, οπότε μεγάλωσα με την πορτοκαλί μπάλα στο αίμα μου από μικρό παιδί. Μου άρεσαν και άλλα σπορ, αλλά κανένα δεν μου προξενούσε την ίδια ευχαρίστηση με το μπάσκετ». Αγωνίστηκε όλα τα χρόνια της καριέρας του (20) στους Λος Άντζελες Λέικερς και φορούσε τους αριθμούς 8 και 24 (και οι 2 αποσύρθηκαν προς τιμήν του το 2017 από την ομάδα των Λέικερς). Είχε ύψος 1,98 μέτρα και βάρος 98 κιλά.

Σε ηλικία 18 χρονών (1996) πήρε μέρος στον διαγωνισμό καρφωμάτων στο 50ο All Star Weekend του ΝΒΑ, όπου και αναδείχθηκε πρωταθλητής. Ένα χρόνο αργότερα, ψηφίστηκε στην καλύτερη 5άδα του All Star Game. Η εκτόξευσή του τα επόμεα χρόνια ήταν αναμενόμενη.

Με την φανέλα τον Λος Άντζελες Λέικερς κατάφερε να κατακτήσει 5 «δαχτυλίδια» πρωταθλητή (2000, 2001, 2002, 2009, 2010), ένα βραβείο MVP της κανονικής περιόδου (2008), 2 βραβεία MVP των τελικών του NBA (το 2009 και το 2010) και 4 βραβεία MVP σε All-Star Game (2002, 2007, 2009, 2011). Το 2015 ανέβηκε στην 3η θέση των σκόρερς όλω των εποχών του NBA, πίσω από Καρίμ Αμπντούλ-Τζαμπάρ κ Καρλ Μαλόουν. Πλέον, βρίσκεται στην 4η θέση καθώς τον προσπέρασε ο Λεμπρόν Τζέιμς, με τον «Black Mamba» να έχει τελικό απολογισμό πόντων 33.643 σε 1346 παιχνίδια.

Το 2006 έφτασε πολύ κοντά στο να καταρρίψει το ρεκόρ των 100 πόντων σε ένα παιχνίδι, που κρατάει από το 1962 ο Ουίλτον Νόρμαν «Ουίλτ» Τσάμπερλεϊν σε αγώνα απέναντι στους Νιού Γιορκ Νικς. Ο «Black Mamba» στις 22 Ιανουαρίου κόντρα στους Ράπτορς, έφτασε τους 81 πόντους στο παιχνίδι, όπου ήταν και το ρεκόρ καριέρας του. Στην τελευταία του «παράσταση» στα παρκέ τον Απρίλιο του 2016, ο Κόμπι Μπράιαντ σημείωσε 60 πόντους στο παιχνίδι με τους Γιούτα Τζαζ.

Ο Μπράιαντ ήταν παντρεμένος (από το 2001) με την Vanessa Laine με την οποία και είχαν αποκτήσει 4 παιδιά.Την αδικοχαμένη Τζιάνα που επέβαινε μαζί του στο ελικότπερο, την Ναταλία, την Μπιάνκα και την Κάπρι.

«Mamba Out», είπε φεύγοντας, σε μία στιγμή που έμεινε στην αιωνιότητα. Και τώρα, αποκτά ξεχωριστή σημασία.

Στις 29 Νοεμβρίου 2015 ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί από την ενεργό δράση στο τέλος της σεζόν με μία συγκινητική επιστολή στο theplayerstribune.com:

«Αγαπημένο μου μπάσκετ,

Από τη στιγμή που φόρεσα τις κάλτσες του πατέρα μου και ξεκίνησα νοητά να εκτελώ νικητήρια σουτ στο θρυλικό Western Forum, ήξερα πως ένα πράγμα ήταν αληθινό. Σε ερωτεύθηκα. Σε αγάπησα τόσο, που σου έδωσα τα πάντα. Το μυαλό και το κορμί μου, το πνεύμα και την ψυχή μου. Ήμουν ένα εξάχρονο παιδί που σε αγάπησε έντονα. Δεν είδα ποτέ το τέλος του τούνελ. Είδα μόνο τον εαυτό μου να βγαίνει τρέχοντας από αυτό. Έτρεξα πάνω κάτω σε κάθε παρκέ για να κυνηγήσω κάθε μπαλιά. Μου ζήτησες να παλέψω και σου έδωσα την καρδιά μου γιατί μου προσέφερες πολλά περισσότερα.

Έπαιξα με ιδρώτα και με πόνο, όχι μόνο επειδή η πρόκληση με καλούσε, αλλά κι επειδή ΕΣΥ με φώναζες. Εκανα τα πάντα για ΕΣΕΝΑ, γιατί έτσι πρέπει να κάνεις όταν κάποιος σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο ζωντανός, όσο εσύ με άφησες να νιώσω. Έδωσες σε ένα εξάχρονο παιδί το Laker Dream και για πάντα θα σε αγαπώ. Όμως, δεν μπορώ να σε αγαπώ τόσο αρρωστημένα για πολύ ακόμα. Αυτή τη χρονιά, είναι ό,τι μου έχει απομείνει για να σου δώσω. Η καρδιά μου μπορεί να αντέξει το σφυροκόπημα, το μυαλό μου θα το διαχειριστεί, όμως το σώμα μου ξέρει πως ήρθε η στιγμή να πω αντίο.

Και είμαι εντάξει. Είμαι έτοιμος να σε αφήσω να φύγεις. Θέλω να το γνωρίζεις τώρα, ώστε και οι δυο να αδράξουμε κάθε στιγμή που μας απόμεινε. Τα καλά και τα άσχημα. Δώσαμε ο ένας στον άλλο όσα είχαμε.

Γνωρίζουμε και οι δυο, πως ό,τι κι αν κάνω μετά, θα είμαι πάντα αυτό το παιδί με τις γυρισμένες κάλτσες, τον κάδο με τα σκουπίδια στη γωνία και τα πέντε δευτερόλεπτα. Η μπάλα είναι στα χέρια μου. 5… 4… 3… 2… 1

Πάντα θα σε αγαπώ,

Kobe».

Η μνήμη του τιμήθηκε από όλον τον κόσμο, σε όλο τον κόσμο, με διάφορους τρόπους. Με τοιχογραφίες, με διάφορα «events» με τον αριθμό «24», χρώματα της φανέλας του σε κτήρια, γέφυρες και μνημεία, και άλλους πολλούς τρόπους.

Ο Δήμος του Λος Άντζελες αποφάσισε να τιμήσει την μνήμη του Κόμπι Μπράιαντ, δίνοντας το όνομα του σε έναν δρόμο δίπλα στο «Στεπλς Σέντερ», έδρα των Λέικερς.

H μνήμη του Κόμπι Μπράιαντ τιμήθηκε με μια τεράστια τοιχογραφία που είχε ανατεθεί σε λάτρεις των αθλημάτων και ζωγραφίστηκε στο πλάι ενός κτιρίου δημοτικού σχολείου στη βόρεια Βοσνία.

Ο Κόμπι Μπράιαντ μπήκε στο Hall Of Fame και το ESPN δημιούργησε ένα απολαυστικό Top-10 για τον θρυλικό γκαρντ.

Το όνομα του Κόμπι Μπράιαντ βρίσκεται πλέον στο Hall Of Fame και το Bleacher Report παρουσίασε όλα όσα συνέβησαν στο τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του.

To NBA δημοσίευσε ένα βίντεο διάρκειας 40′ που είναι αφιερωμένο στο πρωτάθλημα που κατέκτησαν οι Λος Αντζελες Λέικερς το 2010.

Τα λόγια της Βανέσα για την αδικοχαμένη κόρη της, Τζιάνα και για τον GOAT του NBA, Κόμπι Μπράιαντ:

«Ήταν πολύ ανταγωνιστική όπως ο μπαμπάς της. Το χαμόγελο ήταν πάντα στο πρόσωπό της. Της άρεσε ο αθλητισμός, ήταν εξαιρετική χορεύτρια επίσης. Είχε αυτοπεποίθηση, αλλά δεν ήταν αλαζόνας. Ήταν πολύ γλυκιά, ήθελε την οικογένειά της μαζί. Πάντα ενδιαφερόταν για τους γύρω της. Ήταν έξυπνη. Ήξερε ισπανικά. Είχε άψογους βαθμούς και ήταν πρόεδρος στο σχολείο της. Μας έκανε όλους περήφανους και ακόμη μας κάνει. Ήταν πάντα ο εαυτός της, ήταν ηγέτης, ήταν δάσκαλος. Έδινε τις καλύτερες αγκαλιές και φιλιά, με αγκάλιαζε τόσο δυνατά. Μου λείπει τόσο πολύ. Μου λείπει να βλέπω το όμορφο πρόσωπό της. Ήξερα πάντα οτι θα κάνει το σωστό. Η Τζιάνα θα γινόταν μια υπέροχη μητέρα. Θα γινόταν η καλύτερη παίκτρια στο WNBA, θα έκανε τεράστια διαφορά για το γυναικείο μπάσκετ. Είχε κίνητρο. Είμαι τόσο περήφανη για εκείνη».

«Ήταν υπέροχος πατέρας. Ήταν δικός μου. Ήταν τα πάντα για εμένα. Γνωριστήκαμε στα 17,5 μας. Ήμουν η πρώτη του κοπέλα, ήταν ο καλύτερος φίλος μου. Ήταν ο καλύτερος. Δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια όσα νιώθω για εκείνον. Θα έκανε τα πάντα για εμένα. Δεν έχω ιδέα πως άξιζα έναν τέτοιο άνδρα. Ήταν χαρισματικός, ρομαντικός. Ήταν ο ρομαντικός του ζευγαριού. Ήθελε να εμπνεύσει τις επόμενες γενιές. Ήταν αυτός ο τύπος άνδρα. Ήταν τόσο εύκολο να τον αγαπήσεις. Ήταν και οι δυο τους χαρούμενοι, είχαν τόση περιπέτεια μέσα τους. Δεν μπορούσαν να είναι ο ένας χωρίς τον άλλο. Έπρεπε να τους γυρίσουν μαζί στο σπίτι. Μωρό μου, να προσέχεις την Τζίτζι. Σας αγαπάμε και μας λείπετε. Αναπαυθείτε εν ειρήνη και θα τα πούμε μια μέρα. Θα σας αγαπάμε για πάντα».

 

 

Share