Αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο! Ας το αλλάξουμε!

Αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο! Ας το αλλάξουμε!

Κάθε χρόνο το ελληνικό ποδόσφαιρο πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, με μαθηματική ακρίβεια. Το ενδιαφέρον είναι μικρό στο ξεκίνημα της σεζόν και από τη μέση και μετά, σχεδόν ανύπαρκτο. Λογικό είναι λοιπόν τα γήπεδα να αδειάζουν, οι ομάδες να μην έχουν έσοδα και από ένα σημείο και μετά να προσπαθούν να βγάλουν τα «σπασμένα» με… άλλους τρόπους.

 

Για να είμαι ξεκάθαρος, όταν αναφέρομαι σε «άλλους τρόπους» εννοώ το στοίχημα. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ παιχνίδι με προσυμφωνημένο αποτέλεσμα, άντε τώρα να πείσεις τον φίλαθλο-πελάτη ότι το Παναιγιάλειος-Παναχαϊκή 0-1 (τυχαίο το παράδειγμα) ήταν καθαρό και… ξάστερο αποτέλεσμα. Επειδή διαβάζω πολλά σχόλια και μιλάω με αρκετούς φιλάθλους, πιστεύω πως 9 στους 10 (μην πω… παραπάνω!) θεωρούν πως υπάρχουν πολλά προκαθορισμένα ματς. Μπορεί να μην υπάρχει κανένα, βέβαια, αλλά από ένα σημείο και μετά ο φίλαθλος νιώθει ότι συμμετέχει ως θεατής σε ένα «θέατρο» με φόντο το στοίχημα και σιγά-σιγά παύει να είναι πελάτης.

 

Αυτό συμβαίνει εδώ και καιρό, με τον μέσο όρο των εισιτηρίων να μειώνεται χρόνο με το χρόνο, τις ομάδες να έχουν όλο και λιγότερα έσοδα και το προϊόν «ελληνικό ποδόσφαιρο» να μην είναι πλέον καθόλου ελκυστικό. Παράλληλα, βλέπουμε τους αρμόδιους του ποδοσφαίρου μας αντί να προσπαθούν να βελτιώσουν την κατάσταση, να την κάνουν ακόμα χειρότερη, θαρρείς και δεν βλέπουν τα προβλήματα του αθλήματος στην Ελλάδα. Την ώρα που στην Ευρώπη έχουν κάνει το σπορ ολόκληρη επιστήμη, που δουλεύουν σε καθημερινή βάση για να προσελκύσουν νέους φιλάθλους-πελάτες και να κρατήσουν το ενδιαφέρον στα ύψη, εμείς… χτυπάμε τις πέτρες για να ανάψουμε φωτιά.

 

Ποιοι είναι οι δύο βασικοί λόγοι (πέρα από την δεδομένη οικονομική κρίση) που οδηγούν σε άδειες κερκίδες;

 

— Το μειωμένο ενδιαφέρον των φιλάθλων.

— Οι πολλές υποψίες για χειραγωγημένα παιχνίδια.

 

Σε πολλές περιπτώσεις τα δύο αυτά είναι αλληλένδετα. Ας δούμε λίγο τι συμβαίνει φέτος στις δύο επαγγελματικές κατηγορίες. Στην  Superleague παίζουν 16 ομάδες και μετά τον πρωταθλητή οι θέσεις 2-5 οδηγούν στα πλέι οφ. Υποβιβάζονται μόνο οι δύο τελευταίοι. Τι σημαίνει αυτό; Ότι λίγο μετά το μισό της σεζόν, θέλοντας και μη, υπάρχουν αρκετές ομάδες ουσιαστικά αδιάφορες. Φέτος σε αυτήν την θέση ήταν η Ξάνθη, η Βέροια, ο Παναιτωλικός, ο Ηρακλής και ίσως όχι μόνο. Οι φίλαθλοί τους έχασαν ένα μέρος από το ενδιαφέρον τους, ενώ παράλληλα (επειδή ζούμε στην Ελλάδα) αυξήθηκαν οι υπόνοιες για «μιλημένα» παιχνίδια.

 

Στην Football League τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Πρωτάθλημα 18 ομάδων, ανεβαίνουν οι δύο πρώτοι, υποβιβάζονται τέσσερις. Εδώ και πολύ καιρό υπάρχει ένα γκρουπ 7-8 αδιάφορων ομάδων. Σαν να τους δίνει η ίδια η οργάνωση του ποδοσφαίρου την «άπλα» να στήσουν κανένα παιχνίδι για το στοίχημα, να «δώσουν» κανένα ματσάκι για να πάρουν ένα τρίποντο παραπάνω του χρόνου κλπ. Στο παράδειγμα που ανέφερα στην αρχή με το Παναιγιάλειος-Παναχαϊκή, το ίδιο το σύστημα φρόντισε ώστε ο Παναιγιάλειος να είναι εντελώς αδιάφορος και να παρουσιαστεί «χαλαρός» κόντρα στους αδύναμους Αχαιούς. Πολύ πιθανόν λοιπόν να μην υπήρχε προκαθορισμένο αποτέλεσμα, όμως όπως και να έχει το «μικρόβιο» μπήκε στο μυαλό όσων παρακολουθούν την κατηγορία. «Θύμα» λοιπόν είναι και πάλι ο φίλαθλος που από νωρίς ξεμένει από ενδιαφέρον και προτιμάει τον… καναπέ.

 

Υπάρχει τρόπος να εξαφανιστούν αυτά τα δύο βασικά προβλήματα; Φυσικά και όχι, αλλά με μια σωστή δομή των πρωταθλημάτων μπορεί κανείς να τα μειώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό.

 

Για αναλογιστείτε πόσο περισσότερο ενδιαφέρον θα είχαν τα πρωταθλήματα με μια δομή σαν κι αυτή…

 

-Superleague. Πρωτάθλημα 12 ομάδων, τρεις γύροι (33 αγωνιστικές), χωρίς πλέι οφ. Βγαίνουν στην Ευρώπη οι πρώτοι πέντε (ή όσοι είναι να βγουν κάθε χρονιά τελοσπάντων) και υποβιβάζονται οι δύο τελευταίοι. Η έδρα στον τρίτο γύρο θα κρίνεται από τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων στους δύο πρώτους γύρους (με το σύστημα των νοκ άουτ αγώνων, όπως στο Κύπελλο και την Ευρώπη). Θα υπάρχει το λογικό ενδιαφέρον στο ξεκίνημα, στον δεύτερο γύρο οι ομάδες δεν θα κυνηγάνε μόνο τη νίκη, αλλά και το σκορ για να κερδίσουν την έδρα στον τρίτο γύρο και στο φινάλε οι διαφορές δεν θα είναι τόσο μεγάλες και θα «καίγονται» για βαθμούς οι περισσότερες ομάδες.

 

-Football League. Το ίδιο πράγμα με την Superleague. Με τη διαφορά ότι ανεβαίνουν οι δύο πρώτοι και υποβιβάζονται οι τέσσερις τελευταίοι.

 

Σκεφτείτε το και λίγο… παραπέρα! Πόσο πιο ενδιαφέρον θα είναι να βλέπεις στην Superleague περισσότερα ντέρμπι και τι θα σημαίνει αυτό για τα τηλεοπτικά, για τα εισιτήρια, για τους χορηγούς; Πιο πολλά λεφτά σε λιγότερες ομάδες! Πόσο πιο πολύ θα «καίγεται» πχ ο Πανσερραϊκός που έχασε στον πρώτο γύρο με 2-0 στην Κρήτη από τον Κισσαμικό να τον κερδίσει με 3-0 για να γλιτώσει ένα έξτρα μακρινό ταξίδι; Πόσο πιο δραματικό θα είναι να βλέπεις παράταση ή ακόμα και πέναλτι στη μέση της σεζόν με «έπαθλο» να παίξεις στην έδρα σου το τρίτο ματς; Πόσο περισσότερο ενδιαφέρον θα έχει όλο αυτό το σύστημα για τους φιλάθλους σου; Πόσο λιγότερο θα μπορεί να επηρεαστεί από το στοίχημα όλη αυτή η δομή; Πόσο πιο όμορφο θα είναι το ποδόσφαιρό μας αν τελικά καταφέρουμε να το αλλάξουμε;

Share

Μετά από μια μακρά πορεία στο χώρο της δημοσιογραφίας και της ενημέρωσης και με έναυσμα την κορυφαία αναγνώριση που γνωρίζουν τα διαδικτυακά μέσα, η ομάδα μας δημιούργησε τον διαδικτυακό τόπο serressport.gr